Organische interieurverbouwing aan de Nieuwegracht

Achter de monumentale gevel van het pand aan de Nieuwegracht 87, met haar karakteristieke tegeltableaus, gaat een lange, smalle woning schuil. Het van oorsprong zeventiende eeuwse huis bestaat uit een voor- en een achterhuis met daartussen een met glas overdekte patio. In 1901 is het pand verbouwd tot wijkgebouw van de Nicolaïkerk, zoals weergegeven op de gevel. Deze en andere verbouwingen hebben in de loop der jaren de indeling van het pand aangetast. Het resultaat was een nauwe, donkere pijpenla, waarbij het contact tussen voor- en achterhuis verstoord was.

Door: Froukje van der Meulen

Het Amsterdamse bureau Rocha Tombal Architecten kreeg opdracht om het interieur te verbouwen. Een eerste ingreep was het verwijderen van de binnenwanden, waardoor het licht van de patio weer het hele huis kan doordringen. Vervolgens werd een langgerekt meubel, dat zich als een slang door de zevenentwintig meter diepe woning slingert, geïnstalleerd. Hierin zijn voorzieningen als bergingen, trappen, installaties, badkamers en garderobes opgenomen. Het wit glanzende meubel smeert met een golvende beweging het voor- en achterhuis aan elkaar en creëert tegelijkertijd bredere en smallere ruimtes die geschikt zijn voor specifieke gebruiksfuncties, zoals een zithoek, woonkeuken of kinderruimte.

Zo’n sculpturale en organische vorm is kenmerkend voor het bureau dat in Utrecht-Leidsche Rijn ook het huis Bierings ontwierp. Met het installatiemeubel is een verrassende oplossing gevonden voor het pijpenlasyndroom: voor- en achterhuis zijn nu gevoelsmatig een leefruimte.

Locatie: Nieuwegracht 87
Ontwerp: Rocha Tombal Architecten, Amsterdam
Opdrachtgever: Familie Boelens
Type project: herinrichting interieur
Functie: woonhuis