cereool4

De Cereolfabriek

Nu de steigers verwijderd zijn, is eindelijk de kasteelachtige façade van de Cereolfabriek weer zichtbaar. Het fabriekscomplex, in 1907 gebouwd aan het Merwedekanaal als Stichtsche Olie- en Lijnkoekenfabriek, is na een lange periode van leegstand, verwaarlozing en een noodlottige brand in 2008 waarbij alles behalve de buitenmuren verwoest werd, aan zijn herrijzenis bezig.

Het complex van directeurswoning, fabrieksgebouw met schoorsteen en twee pakhuizen kreeg in 2001 de status van rijksmonument. Ook werd de opvallende witte, betonnen silo tot gemeentelijk monument verklaard. Na de brand werd het geheel, met uitzondering van de directeursvilla, in 2009 gekocht door BOEi, een organisatie die zich bezighoudt met herbestemmen van industrieel erfgoed. In overleg met de gemeente Utrecht werd Bastiaan van de Kraats als hoofdarchitect aangewezen. Hij schreef in 2002 zijn afstudeerscriptie over de herbestemming van de Cereolfabriek. De restauratiearchitect kreeg de opdracht het fabrieksgebouw te transformeren tot een waar cultuurcluster, waarin een bibliotheek, een theaterzaal, sportzaal, horeca en een school gehuisvest konden worden. Basisschool St. Dominicus opende in september al haar deuren. De leerlingen zitten in de voormalige fabriekshal, waar de architect de oude gietijzeren draagconstructie zichtbaar heeft gelaten. Vanaf juli vestigen meer organisaties, waaronder buitenschoolse opvang Oog in Al, Bibliotheek Utrecht, kunstcentrum Het Wilde Westen en Buurten Eten & Drinken, zich hier.

De Cereolfabriek is na een lange periode van leegstand, verwaarlozing en een noodlottige brand aan zijn herrijzenis bezig.

Uitgangspunt bij de herbestemming was het handhaven van het bestaande gevelbeeld. Achter de gerestaureerde gevels is een nieuw complex verrezen. Geen reconstructie, maar een nieuwe invulling die aansluit op de bestaande gevelopeningen. Oorspronkelijk materiaal dat bewaard is gebleven, zoals bouwsporen, maar ook een motor met katrollen zijn zichtbaar gebleven. Tussen de verschillende bouwdelen van de fabriek zijn glazen zones gemaakt, zodat de afzonderlijke, in verschillende periodes gebouwde fabrieksonderdelen als zodanig herkenbaar blijven. Door deze terughoudende aanpak, waarbij zo min mogelijk is toegevoegd en reconstructie vermeden is, is Utrecht een karakteristiek complex rijker, dat dankzij de ideale ligging aan kanaal en park een levendige toekomst in het verschiet heeft.

cereool3
cereool1
cereool4
cereool2

De fabriekspanden maken onderdeel uit van een grootschaliger ontwikkeling. Rondom de fabriek is al enige nieuwbouw opgeleverd onder de naam Meyster’s Buiten, een verwijzing naar Everard Meyster die op deze plek het landgoed Oog in Al liet bouwen. De ‘herenhuizen’ sluiten aan op de jaren dertigarchitectuur van de aangrenzende wijk. In aanbouw zijn ook nieuwe appartementengebouwen die meer aansluiten bij het industriële karakter van de fabriek. Hoe deze vrij omvangrijke nieuwbouw de aanblik van het zorgvuldig herbestemde fabriekscomplex zal beïnvloeden, is nog even afwachten. Hopelijk blijft de hoofdrol voorbehouden aan de Cereolfabriek.