Gedistingeerd object om in te spelen

In de grote speeltuin tegenover het nieuwe scholencluster aan de Peltlaan staat een blakend wit gebouwtje. Of is het een object? De gladde gevels en hoge plint suggereren dat het hier toevallig is geland. Maar de kleur en maatvoering voegen zich precies in Kanaleneiland.

Door: Martine Bakker

Van de nieuwe architectuur in de wijk wordt verwacht dat het de bestaande sociale orde doorbreekt, dat het de wijk ergens uit tilt. Het speelgebouw aan de Peltlaan laat zien dat je daarvoor geen compleet nieuwe vormentaal nodig hebt en dat het bestaande niet hoeft te worden uitgevlakt met bijvoorbeeld nadrukkelijk metselwerk, zoals elders in Kanaleneiland Noord gebeurde.

Het speeltuingebouw is een modernistische doos met veel glas. De plattegrond kan bijna niet helderder. Het gebouw heeft drie lokalen, gescheiden door functionele ruimten als toiletten, kasten en kantoor. Alle lokalen hebben een grote glaswand en een eigen buitendeur. Kleurige wanden, vloeren en plafonds zorgen voor een eigen binnenwereld. In het middelste lokaal zijn beide zijgevels van glas, de andere twee hebben juist glas aan de kopse kanten van het gebouw. Aan de afwerking is zorg besteed, zo lopen de glazen deuren net als de glaswand door tot aan de dakrand en is er gekozen voor mooie stalen frames. De verfijnde vernieuwing zit hem in het gevelmateriaal en in de tekening die daar is ingefreesd.

De jonge architecten van Mulders Van den Berk Architecten kozen voor een gevel van het materiaal Corian vanwege de korte bouwtijd. De Corian bouwdelen maakten het mogelijk tachtig procent van het gebouw te prefabriceren en binnen tien maanden klaar te zijn. De geveldelen zijn op locatie in een standaardconstructie gehangen en naadloos verlijmd. Bovendien is Corian stevig materiaal dat niet gevoelig is voor krassen of deuken en amper vervuilt. De tekening in de gevel verwijst naar Chinese, Keniase, Engelse, Franse, Duitse, Turkse, Marokkaanse en Surinaamse sprookjes die samen met de buurtkinderen zijn gekozen. Net als de naam van de speeltuin: Anansi.

Het speeltuingebouw past in de traditie van jonge Nederlandse bureaus als Atelier Kempe Thill en VMX. Mulder Van den Berk is zonder te dwepen, op een realistische en ambachtelijke manier schatplichtig aan het modernisme. Rietveld kan tevreden zijn. Alleen de inrichting van de openbare ruimte moet beter. Boompjes-met-palen, hekken, prullenbakken en een enorm logge stoep doen de schone subtiliteit van het gebouw geweld aan.