Als een zelfgebreide trui

INTERVIEW MET JAN BAKERS

In 2010 werd Het Zwarte Huis opgeleverd, het atelier van architect Jan Bakers, gecombineerd met zes appartementen, een vergaderruimte en een verdiepte parkeerplaats. Het pand, gelegen op de hoek van de Lange Nieuwstraat en de Vrouwjuttenstraat, is genomineerd voor de Rietveldprijs 2011.

Door: Froukje van der Meulen

Voor jaren was het een ingewikkelde en kostbare plek om te bouwen, waardoor de kavel lange tijd in gebruik was als tijdelijke parkeerplaats. Jan Bakers kwam er dagelijks langs, ’s ochtends op weg naar kantoor en ’s avonds weer terug naar huis. ‘Op een gegeven moment dacht ik: ik ga het zelf doen.’

Bakers had het simpele idee om een stukje stad boven het maaiveld uit te tillen. De kostbare betonnen overstekconstructie, dat het mogelijk maakt een massief volume op een glazen plint te plaatsen, is volgens de architect een ‘idiote onderneming’ – geen commerciële opdrachtgever zou eraan willen – maar het resultaat is indrukwekkend. Het gebouw biedt aan alle kanten mooie uitzichten, met als hoogtepunt de vide met uitzicht op de Domtoren. ‘De gedrevenheid en het enthousiasme die wij erin gestoken hebben, ik snuif het iedere dag op als ik binnenkom.’ Investeren in je eigen project is een risico, aldus Bakers. ‘Dat zijn wij in ons vak niet gewend, we geven altijd geld van anderen uit. Het voordeel is dat je alleen tegenover jezelf verantwoording hoeft af te leggen. Het dwingt je om na te denken over het diepste wezen van architectuur.’ Plinten, aansluitingen, materialen, constructies: over veel is dubbel en dwars nagedacht. ‘Dat zijn we verplicht aan de potentie van deze plek, maar ook aan het vakgebied en de stad.’

Hoe is het om je eigen kantoor te ontwerpen?
Volgens Bakers is het als het breien van een trui. ‘Eerst let je alleen op de details, de manier waarop een mouw is aangezet bijvoorbeeld. Later besef je pas hoe lekker de trui zit. Zo is het ook met bouwen: eerst ben je er zo vol van, dat je het onmogelijk kan bekijken zoals passanten op straat. Pas later begin je met het ontdekken ervan, en dat is fantastisch.’